ΣΥΝΤΑΓΜΑ 29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011

© mirto fifa

photo:Mirto Fifa

photo:Mirto Fifa

photo:Mirto Fifa

photo:Mirto Fifa

photo:Mirto Fifa

photo:Mirto Fifa

photo:Mirto Fifa

photo:Mirto Fifa

photo:Mirto Fifa

photo:Mirto Fifa

photo:Mirto Fifa

photo:Mirto Fifa

Συνταγμα 28 Ιουνιου 2011

Με λίγα λόγια......

Φάγαμε τα χημικά της Αρκούδας!!!

Η εντολή τους .....ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΟΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ

το αποτέλεσμα .......ΕΜΦΥΛΙΟΣ!!!.........

    

     

    

                            

Με λίγα λόγια......

Φάγαμε τα χημικά της Αρκούδας!!!

Η εντολή τους .....ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΟΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ

το αποτέλεσμα..... ΕΜΦΥΛΙΟΣ

Ειναι πλέον σαφές ότι υπάρχει 

ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ- ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΣΤΙΓΜΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

«Καλούμε τους αξιωματικούς και κυρίως όλο το απλό προσωπικό της αστυνομίας να σεβαστεί αυτή τη φορά τη θέληση του λαού και την συνταγματικά κατοχυρωμένη λαϊκή κυριαρχία.

Τους προειδοποιούμε να μην διανοηθούν καν να εφαρμόσουν παράνομες διαταγές από μια έκπτωτη κυβέρνηση, που έχει κουρελιάσει το σύνταγμα της Ελλάδας και έχει παραδώσει τα κλειδιά της χώρας στη Τρόικα, στο ΔΝΤ και στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό-τραπεζικό σύστημα.

Να μην τολμήσουν σε καμία περίπτωση να εμποδίσουν τον λαό από το να προστατεύσει το σύνταγμα του, όπως αυτό ορίζει με βάση το ακροτελεύτιο άρθρο του, ώστε να αποτρέψει το ξεπούλημα της χώρας. Διαφορετικά ο κάθε αστυνομικός προσωπικά θα φέρει ακέραια την ευθύνη της στάσης του και θα υποστεί τις συνέπειες των πράξεών του, όπως ακριβώς και οι πολιτικοί εντολείς του, που έχουν παραδώσει τη χώρα σε ξένα κέντρα εξουσίας με δανειακές συμβάσεις, μνημόνια και μεσοπρόθεσμα.

Είναι μια τελευταία μεγάλη ευκαιρία για την αστυνομία και τους αστυνομικούς και ελπίζουμε πολλοί από αυτούς να πράξουν κατά συνείδηση και να περάσουν με την πλευρά του λαού."

Η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος-23 Ιουνίου 2011

Διάσωση Χελὠνας Καρέτα-Καρέτα

Και μέσα στο θολό , ανώριμο και αδελφοκτόνο πολιτικό σκηνικό  που βιώνουμε αυτές τις μέρες θέλουμε να σας μεταφέρουμε για λίγο κάπου αλλού... 

"Το Σάββατο 25 Ιουνίου,  5 φίλοι από την Καλαμάτα, 1 οδηγὀς λεωφορείου και ένας υπάλληλος στο λιμενικό  στείλαμε με το κτέλ(!) μια πληγωμένη αλλα μικρή σε ηλικία καρέτα-καρέτα στο κέντρο διάσωσης για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας,῾ἉΡΧΕΛΩΝ῾ στην Αθήνα! 

Η χελώνα ήταν εδω και 3 μέρες στην Δυτική Παραλία Καλαμάτας, ξεβρασμένη και βαριά άρρωστη από μόλυνση στα μάτια.  Και ενώ για 3 μέρες κανείς῾῾ αρμόδιος῾῾ δεν μπορούσε να κάνει κάτι, κάποιοι άνθρωποι , χωρίς πολλά, πολλά,  και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα το αποφασίσαμε , οργανωθήκαμε και τουλάχιστον προσπαθήσαμε να σώσουμε το ζωντανό!!!

Επικοινωνήσαμε με μέλος του συλλόγου στην Αθήνα, καθώς ήταν αδύνατο να βρούμε κάποια επικοινωνία με  αντίστοιχο παράρτημα της οργάνωσης στην Μεσσηνία, πήραμε οδηγίες πρώτων βοηθειών προς την χελώνα , καθως και οδηγίες για την αποστολή της, επικοινώνησαμε με το Λιμενικό για  να  μεσολαβήσει για την μεταφορά της χελώνας στην Αθήνα από το ΚΤΕΛ Μεσσηνίας, και καταφέραμε να στείλουμε το ζώο στην Αθήνα, με το λεωφορείο των 10.00 μ.μ!

Ο οδηγός του λεωφορείου, που έτυχε να έχει ξαναβοηθήσει σε αντίστοιχο περιστατικό μεταφοράς καρέτα-καρέτα στην Αθήνα(!), μας ενημέρωσε ότι υπάρχει πρόβλημα διάσωσης των άτυχων ζώων στην περιοχή μας

α. λόγω της παράνομης εξόντωσής τους από τους ψαράδες, 

β.λόγω της κατάποσης μεγάλων ποσοτήτων πλαστικού που επιπλέουν στις θάλασσες μας,

γ. μολυσμένου νέρου....

Από σύλλογο στην Αθήνα μας ενημέρωσαν την επομένη ότι η συγκεκριμένη είχε καταπέσει λόγω της μόλυνσης στα μάτια της ,μάλλον από μολυσμένα νερά....

το ηθικό δίδαγμα από την συγκεκριμένη εμπειρία;;;;;; 

Αποφασιστικότητα, οργάνωση και καλή καρδιά μπορούν να αλλάξουν πολλά!!!!

Όμως όλη αυτή η εμπειρία τελείωσε για εμάς και με μια απορία....

Τον τελευταίο καιρό είχαμε ακούσει και βιώσει κρούσματα  επιπεφυκίτιδας στα μάτια από λουόμενους στην περιοχή μας. Επίσης γνωρίζαμε για την δημιουργία μικρής πετραιοκηλίδας στην περιοχή της Δυτικής Παραλίας Καλαμάτας. Επιπλέον όλο τον χρόνο παρατηρούσαμε με τρόμο σχεδόν την διέλευση και ύπαρξη μεγάλων φορτηγών πλοίων, μάλιστα σε πολύ κοντινή γραμμή από την ακτογραμμή! Και ρωτάμε , μήπως πρέπει να γίνει μια εκ νέου ανάλυση του νερού των παραλιών μας;; 

Ελεος πια!!! Καλοκαίρι είναι! Αφήστε μας να απολαύσουμε την θάλασσα και τις παραλίες μας, για τις οποίες υπερηφανευόμαστε κιόλας (όσο ακόμα μπορούμε)! 

Μην τα καταστρέφετε όλα! Μπορείτε;;;;"

Η χελώνα είναι πλέον καλά, είναι 20 χρονών, έχει βάρος περίπου 30 κιλά και είναι πιτσιρίκα!!!
Ελπίζουμε να μπορέσει να ξανααρμενίσει σε πιο καθαρές θάλασσες πια!

 

 

Κοντά στους Αγανακτισμένους η Αριάν Μνουσκίν

"Δικαιοσύνη, δικαιοσύνη, θέλουμε δικαιοσύνη για το λαό" με αυτή τη φράση η Γαλλίδα σκηνοθέτης και ιδρύτρια του θεάτρου του Ήλιου, Αριάν Μνουσκίν, πλημμύρισε μαζί με το θίασό της το μεσημέρι την πλατεία Συντάγματος, παρουσιάζοντας ένα εντυπωσιακό θεατρικό δρώμενο και παρασέρνοντας το συγκεντρωμένο πλήθος.

Μία τεράστια μαριονέτα ντυμένη στα λευκά, με ένα σπαθί στο χέρι, που συμβόλιζε την Δικαιοσύνη, ήταν η πρωταγωνίστρια της αυτοσχέδιας παράστασης. Πληγωμένη και γεμάτη αίματα προσπαθούσε να ξεφύγει από τεράστια μαύρα πουλιά που την καταδίωκαν.

"Τα συναισθήματά μας εξεγείρονται. Είναι πολύ σημαντικό αυτό που συμβαίνει όλες αυτές τις ημέρες στην πλατεία Συντάγματος. Το αίτημα του κόσμου για Δικαιοσύνη. Όλα τα βλέμματα της ανθρωπότητας είναι στραμμένα σε αυτές τις πλατείες αυτήν τη στιγμή. Αυτές είναι που θ' αλλάξουν τον κόσμο. Από εδώ θα γεννηθεί η ελπίδα και η δικαιοσύνη ξανά" ανέφερε μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο η 72-χρονη σκηνοθέτις Αριάν Μνουσκίν, που παρουσιάζει αυτές τις μέρες στη χώρα μας την παράσταση "Οι Ναυαγοί της Τρελής Ελπίδας" στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

"Ήθελα να έρθω στο Σύνταγμα και να κάνω αυτό το δρώμενο στην Ελλάδα, όπου ο κόσμος "διψάει" για δικαιοσύνη. Το έκανα από αγάπη, για την Ελλάδα, για τη Δημοκρατία, για τη Δικαιοσύνη" συνέχισε.

Τη λαβωμένη "Δικαιοσύνη" συνόδευαν όλα τα μέλη του θιάσου του θεάτρου του Ήλιου, μαζί με τη δημιουργό του, οι οποίοι κουνούσαν σημαίες και πανό με συνθήματα γραμμένα στα γαλλικά : "Όταν η Τάξη είναι αδικία, η Αταξία είναι ήδη η Απαρχή της Δικαιοσύνης" (Ρομαίν Ρολάν - 14η Ιουλίου), "Θλιβερό δημόσιο θέαμα, ο καθείς σκέφτεται μονάχα τον εαυτό του, τα αξιώματα, τις θέσεις, το χρήμα. Οι άνθρωποι παίρνουν τα πάντα, θέλουν τα πάντα, λεηλατούν τα πάντα. Δεν ζουν πια παρά μόνο από φιλοδοξία και πλεονεξία" (Βίκτωρ Ουγκώ - Ρουί Μπλας, πρόλογος), "Η ελπίδα δεν θα μπει στο ανάκτορο του φόβου" (Αισχύλος - Αγαμέμνων), "Με το χρήμα έχουμε τα πάντα. Εκτός από ήθος και πολίτες" (Ζαν- Ζακ Ρουσώ - Λόγος περί Επιστημών και Τεχνών), "Η εξουσία ας προσπαθεί με πείσμα να είναι δίκαιη. Εμείς θα φροντίσουμε να είμαστε ευτυχισμένοι" (Μπέντζαμιν Κόνσταντ)

Την παράσταση "έντυνε" ηχογραφημένη μουσική, επιμελημένη από τον μουσικό της παράστασης "Οι ναυαγοί της τρελής ελπίδας", Ζαν Ζακ Λεμέτρ, ενώ οι ηθοποιοί χτυπούσαν ρυθμικά ταμπούρλα και τύμπανα.

"Ήρθαμε στην πλατεία για να προσπαθήσουμε να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους. Ξέρουμε τι συμβαίνει. Η λύση δεν θα έρθει από τους πολιτικούς αλλά από εμάς τους πολίτες" είπε ο ηθοποιός Μεξάνς Μποντουίν, μέλος του θεάτρου του Ήλιου.

"Ήρθαμε για να σας υποστηρίξουμε και να δώσουμε ελπίδα στον κόσμο. Ο κόσμος δεν νικιέται με τίποτα", ανέφερε ο ηθοποιός Σεμπαστιάν Μπροτιέ.

Η αυτοσχέδια παράσταση σύμφωνα με την Γαλλίδα δημιουργό έχει παρουσιαστεί στο παρελθόν και στην Γαλλία.

Η Αριάν Μνουσκίν, θα συναντήσει το ελληνικό κοινό αύριο το μεσημέρι, λίγες ώρες προτού οι "Ναυαγοί της Τρελής Ελπίδας" δώσουν την τελευταία τους παράσταση στην Αθήνα. Η Γαλλίδα σκηνοθέτις θα βρεθεί στον χώρο Η' του κτιρίου της οδού Πειραιώς 260 στις 12 το μεσημέρι για να ξεδιπλώσει τις σκέψεις και τις απόψεις της για την τέχνη του θεάτρου που υπηρετεί εδώ και περισσότερα από 45 χρόνια.

Την εκδήλωση - που διοργανώνει το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών - θα προλογίσει ο πρόεδρος και καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών Γιώργος Λούκος. Τη συζήτηση θα συντονίσει η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών Άννα Ταμπάκη.

Με το βλέμμα στην τέταρτη πανευρωπαϊκή κινητοποίηση

Για 25η μέρα σήμερα οι Αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα κάνουν έκκληση για μεγαλύτερη συγκέντρωση τη Κυριακή.

Μάλιστα αύριο πολίτες από τη Σπάρτη έχουν προγραμματίσει να ξεκινήσουν με τα πόδια από το άγαλμα του Λεωνίδα με προορισμό την Αθήνα και την πλατεία Συντάγματος, όπου εκτιμούν ότι θα φτάσουν την Τρίτη.

ΠΗΓΗ : http://news247.gr

ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΙΣ ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ, Κυριακή 5/6, από τις 18.00

     ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ  ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΝΑΠΕΔΕΣ ΤΩΡΑ!!!!

    

   

....... ΓΙΑΤΙ ΟΣΟΙ ΑΠΛΑ ΚΟΙΤΑΤΕ ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΠΕΙΝΑΤΕ........

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ   

ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ 23ης ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ

Εδώ και πολύ καιρό παίρνονται αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς.

Είμαστε εργαζόμενοι, αγρότες, άνεργοι, συνταξιούχοι, νεολαίοι, μετανάστες που έχουμε έρθει στη πλατεία 23ης Μαρτίου Καλαμάτας για να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας και το μέλλον μας.

Είμαστε εδώ γιατί γνωρίζουμε ότι οι λύσεις στα προβλήματά μας μπορούν να προέλθουν μόνο από ΕΜΑΣ.

Καλούμε όλους τους συμπολίτες, εργαζόμενους, ανέργους και νεολαία και όλη την κοινωνία να γεμίσει τις πλατείες και να πάρει τη ζωή στα χέρια της.

Εκεί στις πλατείες θα συνδιαμορφώσουμε όλα μας τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους που θα απεργήσουν την επόμενη περίοδο να καταλήγουν και να παραμένουν στην πλατεία.

Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ: Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Μνημόνια και όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται.

Τους διαμηνύουμε ότι το χρέος δεν είναι δικό μας.

1.Το Μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δεν πρέπει να περάσει!

2. Άρση βουλευτικής ασυλίας.

3. Κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών

4. Κάτω τα χέρια από τη Δημόσια περιουσία !

5. Να τιμωρηθούν όσοι λεηλάτησαν την Δημόσια περιουσία και να ανακτηθεί ότι έχει πουληθεί!

Αυτό το πολιτικό σύστημα που κάνει τους φτωχούς – φτωχότερους και τους πλούσιους – πλουσιότερους, δεν μπορεί πια να αποφασίζει για ΕΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ και πρέπει να ανατραπεί!

                                   ΖΗΤΑΜΕ: ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!

                                ΙΣΟΤΗΤΑ - ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

            Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ!

ΚΑΛΑΜΑΤΑ

ΑΘΗΝΑ-ΣΥΝΤΑΓΜΑ


..ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ!!!!

ΑΠΟ-ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΡΑ!

ΑΠΟ-ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΡΑ!

_Γιώργος Καλλής, Καθηγητής ICREA, Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, www.eco2bcn.es.

Η λύση στην οικονομική κρίση την οποία αντιμετωπίζει η χώρα μας δεν είναι η τόνωση της οικονομίας για την εκ νέου ανάπτυξη, αλλά η εθελούσια απο-ανάπτυξη.

Ο όρος απο-ανάπτυξη προτάθη την δεκαετία του 70 από τον φυσικό-οικονομολόγο Nicholas Goergescu-Roegen και έγινε δημοφιλής στις μέρες μας από τον Γάλλο ακαδημαϊκό Serge Latouche . Η απο-ανάπτυξη είναι μια διαδικασία γενικευμένης ελάττωσης της παραγωγής και της κατανάλωσης, «απο-χρηματικοποίησης» των ανθρώπινων σχέσεων, και επανίδρυσης της κοινωνίας στην βάση της απλότητας, της συντροφικότητας και του διαλόγου.

Η διαρκής οικονομική ανάπτυξη δεν είναι εφικτή σε έναν πλανήτη με φυσικά όρια. Το φτηνό πετρέλαιο και μέταλλα στα οποία βασίστηκε η βιομηχανική επανάσταση τελειώνουν. Δεν υπάρχει άλλη γη να χτίσουμε κι ότι δρόμο ήταν να ασφαλτώσουμε, τον ασφαλτώσαμε. Τα αμάξια και τα εργοστάσιά που παράγουν τα προϊόντα που καταναλώνουμε καταστρέφουν το κλίμα¨ το κόστος από τα ακραία καιρικά φαινόμενα είναι ήδη δυσβάστακτο. Η χρηματοπιστωτική φούσκα, η οποία μας επέτρεψε μέσα από πολύπλοκα επενδυτικά «προϊόντα» να δανειστούμε από το μέλλον για να διατηρήσουμε τους απαραίτητους, πλην αφύσικους ρυθμούς ανάπτυξης, έσπασε. Είμαστε το μέλλον και καλούμαστε να πληρώσουμε τα χρωστούμενα του παρελθόντος. Ακόμα κι αν η παγκόσμια οικονομία επανακάμψει, το μόνο που θα κάνει θα είναι να επιταχύνει την πορεία προς την κλιματική και κοινωνική καταστροφή.

Η οικονομική ανάπτυξη δεν μας κάνει καν πιο χαρούμενους. Στην ανταγωνιστική κοινωνία της αγοράς η επιτυχία δεν μετράται από το αν έχεις αυτός που επιθυμείς, αλλά από το αν έχεις περισσότερα από τον διπλανό σου. Όσο και να μεγαλώνει η οικονομία, όσο και να πλουτίζεις, πάντα θα υπάρχει κάποιος πιο πλούσιος δίπλα σου. Οι μελέτες των ψυχολόγων δείχνουν αυτό που ο απλός κόσμος ξέρει από καιρό¨ τα πλούτη δεν φέρνουν την ευτυχία. Πέρα από ένα ελάχιστο εισόδημα το οποίο είναι απαραίτητο για την ικανοποίηση βασικών αναγκών στέγης και ασφάλειας, τα παραπάνω χρήματα και η παραπάνω κατανάλωση είναι δώρα άδωρα. Ο μέσος Έλληνας είναι σήμερα τέσσερις φορές πιο πλούσιος από το 1980. Είναι έστω και λίγο πιο ευτιχισμένος?

Μια φορά κι ένα καιρό, εμείς οι Έλληνες περηφανευόμασταν για την φιλοξένια μας. Στην δουλειά δεν ζητούσαμε χρήματα από τους γνωστούς μας και στο φαγητό τσακωνόμασταν ποιος θα πληρώσει. Είμασταν ικανοποιημένοι με τα λίγα¨ τον ήλιο, την θάλασσα, τον μεσημεριανό μας ύπνο, την συζήτηση με την παρέα και τους κολλητούς μας, το Κυριακάτικο τραπέζι με την οικογένεια, το καλοκαίρι στο χωριό ή το νησί. Δεν συσσωρεύαμε¨ ότι είχαμε το ξοδεύαμε σ’ένα γλεντι με τους φίλους μας.

Πόσο μακρινά μοιάζουν όλα αυτά… Πειστήκαμε ότι είμασταν «υπανάπτυκτοι» κι ότι η ευτυχία ήταν στα λεφτά. Η φιλοξένια έγινε «rooms to let», οι παραλίες γέμισαν ξαπλώστρες και φουσκωτά, κτίσαμε και την τελευταία πιθαμή γης και δάσους. Η παρέα αντικαταστάθηκε από την ιδιωτική τηλεόραση, και η σιέστα από τα βάλιουμ. Φοβόμοσταν ότι θα γίνουμε ο τόπος παραθερισμού της υπόλοιπης Ευρώπης¨ τώρα φοβόμαστε μήπως και πάψουμε να είμαστε. Η συντροφικότητα έδωσε την θέση της στην ιδιωτικότητα και τον άκρατο εγωισμό, η ανθρώπινη επαφή και το κέρασμα στην συναλλαγή και την εκμετάλλευση. Ο εύκολος πλουτισμός αντικατέστησε τη συνεπή εργασία. Από το μέτρο του Αριστοτέλη και την συντροφικότητα και δοτικότητα του Ζορμπά, φτάσαμε στους ψευτογραβατωμένους της Σοφοκλέους, εμπόρους μετοχών μιας οικονομίας που δεν παράγει τίποτα. Όσοι αισθανόμασταν ότι κάτι δεν πάει καλά, είμασταν απαισιόδοξοι και οπισθοδρομικοί, δεν βλέπαμε την ανάγκη του «εκσυγχρονισμού» ¨ ο κουρεάς της Σίφνου έπρεπε να γίνει σύγχρονο κομωτήριο, και το καφενείο της Αμοργού μπαράκι. Η φυσική ροή της ιστορίας. Έλα όμως που ήταν αφύσικη.

Η φούσκα έσπασε και το ψέμμα τελείωσε. Μπροστά μας ανοίγονται δύο δρόμοι¨ η βαρβαρότητα και η εθελούσια απο-ανάπτυξη. Την βαρβαρότητα την βιώνουμε ήδη. Στρατοί ανέργων. Απελπισμένοι μετανάστες στους δρόμους, τους φέραμε εδώ να κτίσουν τα Ολυμιακά στάδια και τις βίλλες μας, μια και εμείς δεν κάνουμε πια για εργάτες, πάμε όλοι πανεπιστήμιο. Τώρα να φύγουν! Τυφλή βία και σκληρή αστυνόμευση, συγκρούσεις αυτών που χάνουν αυτά που έχουν με αυτούς που δεν έχουν τίποτα να χάσουν. «Μια χούντα μας ζώζει». Επιστροφή στο μέλλον του 1930?

Όσοι εργαζόμαστε για την ιδέα της απο-ανάπτυξης οραματιζόμαστε μια άλλη κοινωνία, βασισμένη στην συντροφικότητα και στην χαρά μέσα από την απλότητα. Μια Ελλάδα σαν αυτή των γιαγιάδων μας, μια Ελλάδα σαν τα νησιά των παιδικών μας χρόνων, χωρίς όμως την πολιτική καταπίεση και τα κατηχητικά. Και με το πρόβλημα της βασικής επιβίωσης λυμένο, αφού η πρόοδος στην παραγωγή και την επικοινωνία μας επιτρέπει να ζούμε πολύ πιο άνετα.

Πως πάμε «από εδώ, εκεί»? Στο κίνημα για την απο-ανάπτυξη συζητάμε πληθώρα πολιτικών προτάσεων, από την θεσμοθέτηση βασικού εξασφαλισμένου εισοδήματος και δραστικής μείωσης του ωραρίου της αμοιβόμενης εργασίας, επενδύσεις για την ανάπτυξη οικονομικών συστημάτων υγείας και παιδείας βασισμένα στον ανθρώπινο παράγοντα (το παράδειγμα της Κούβας) και στροφής προς τοπικές κοινωνικές οικονομίες με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας . Όλα αυτά απαιτούν κοινωνική αποδοχή ενός προτύπου ζωής με λιγότερες υλικές ανέσεις, και άρα πολιτιστική αλλαγή. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ισότητα και η δικαιοσύνη μέσω της αναδιανομής του εισοδήματος¨ κανείς δεν θα αποδεχτεί να ζει με λιγότερα όταν δίπλα του κάποιοι σπαταλάν πλουσιοπάροχα.

Η ιδέα της απο-ανάπτυξης πάει κόντρα στην συστημική τάση του καπιταλισμού, ο οποίος απαιτεί ανάπτυξη για χάρη της ανάπτυξης και διαρκές κέρδος, κάθε χρόνο μεγαλύτερο. Ισχυρά συμφέροντα θα αντιταχθούν στην πιθανότητα της απο-ανάπτυξης. Οι επιστήμονες τους θα βαλθούν να μας πείσουν ότι είναι αδύνατη, και οι διαφημηστές τους να μας κάνουν να συνεχίσουμε να καταναλώνουμε τα προϊόντα τους. Μόνο ένα μαζικό, ειρηνικό, πολιτικό κίνημα μπορεί να υπερκεράσει αυτές τις δυνάμεις. ΄Ολα αυτά ίσως φαίνονται απίθανα. Αλλά αν η πολιτική ήταν η τέχνη του εφικτού, τότε δεν θα χρειαζόταν να κάνουμε τίποτα ¨ το εφικτό γίνεται από μόνο του. Η πολιτική απαιτεί όραμα για έναν κόσμο διαφορετικό. Η απο-ανάπτυξη προσφέρει το όραμα, μένει σε μας να το υλοποιήσουμε.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Κοντέινερ στην Ελευθεροτυπία της Δευτέρας 1/2/10:http://konteiner.gr/pdf/konteiner_4.pdf

see more info: DEGROWTH NET